Ciąża to wspaniały czas, radość z nowego potomstwa wynagradza wszystkie nie komfortowe dolegliwości w tym wyjątkowym okresie. Ciąża to jednak także obawy, dużo bardziej matki w tym okresie dbają o swoje zdrowie i kontrolują swój organizm. Niestety i w czasie ciąży zdarzyć się mogą dolegliwości wymagające leczenia.
Jednym z najpopularniejszych schorzeń są hemoroidy, czyli problemy z żylakami odbytu, które posiada każdy człowiek. Żylaki odbytu pozwalają na utrzymanie kału i gazów oraz poprawiają szczelność odbytu. Kobieta w ciąży jest bardziej narażona na daną chorobę, spowodowane jest to nadmiernym rozszerzaniem się żył, przez co ścianki stają się słabsze i bardziej narażone na uszkodzenia. Objawy hemoroidów w ciąży, to jednak bardzo wstydliwy temat. Często kobiety wstydzą się rozmawiać o tym z lekarzem. Nic dziwnego, w ciąży kobieta potrzebuje komfortu i spokoju a takie dolegliwości są tematem dość delikatny. Warto jednak obserwować organizm i znać podstawowe objawy hemoroidów w ciąży. Objawy te najczęściej pojawiają się w trzecim trymestrze charakteryzują się swędzeniem i pieczeniem w okolicach odbytu. Ból w trakcie wypróżniania jest kolejną oznaką hemoroidów. Można także zauważyć ślady krwi podczas podcierania. Wszystkie objawy związane są ze zmieniającym się organizmem kobiety. Często ciąży towarzyszą zaparcia, które przyczyniają się do powstania schorzenia, ale także powiększająca się macica w danym czasie przez większy nacisk jest jednym z aspektów który ułatwia powstanie tej choroby. Wszystko wskazuję na to że nie jest to w żadnym stopniu wina ciężarnej, jednakże lekceważenie schorzenia może doprowadzić do zapalenia, wtedy radzenie sobie z hemoroidami będzie znacznie trudniejsze. Można starać się zapobiegać hemoroidom przez dbanie o regularne wypróżnianie, które możemy zapewnić dietą bogatą w błonnik. Oczywiście obserwacja organizmu i konsultacja z lekarzem jest nie zbędna przy danym schorzeniu. Im szybciej zauważona zostanie dolegliwość tym szybciej znów matka będzie mogła się cieszyć swoim wyjątkowym stanem.

Czystek to zioło występujące w kilku odmianach, należące do rośliny pokłonkowanych. Ma w swoim składzie wiele substancji pozytywnie wpływających na organizm. Najczęściej spożywa się go w postaci naparu, ale można można kupić go także w formie suszu, kropli lub syropu. W czystku znajduje się wiele cennych składników, wśród których można wymienić na przykład kwasy fenolowe, cynk, polifenole, żywice, olejki eteryczne, flawonoidy, witaminy A, C, E, beta karoten oraz terpeny.
Czystek jest wykorzystywany w medycynie naturalnej już od średniowiecza. Jego główną zaletą jest zdolność do zwalczania infekcji i przeziębień. W czasach obecnych stosowany jest w leczeniu boreliozy i infekcji wirusowych. Czystek grecki, jak sama nazwa wskazuje, ma właściwości oczyszczające. Stosuje się go w celu oczyszczenia organizmu z toksyn, zwalcza też wolne rodniki.
Czystek grecki nazywany jest również kreteńskim. Rośnie on w rejonie Morza Śródziemnego i Czarnego. Czystek grecki jest bogatszy w składniki niż inne odmiany tej rośliny, ponieważ uprawniany jest na ziemiach bogatych w magnez. Najczęstszą formą, w której jest sprzedawany są cięte liście suszu. Co ważne w czystku greckim, w odróżnieniu od czystka albańskiego, znajdują się tylko liście. W Albanii w suszu znajdują się także gałęzie, a te nie mają w sobie aktywnych składników.
Warto skupić się jeszcze na właściwościach prozdrowotnych czystka –
polifenole zawarte w tej roślinie mają działanie antybiotyczne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, uszczelniają naczynia włosowate, chroniąc naczynia krwionośne, zapobiegają powstawaniu zatorów i zakrzepów krwi. Zapobiega i łagodzi alergie, ponieważ zawiera substancje antyhistaminowe oraz pomaga usuwać z organizmu toksyny i metale ciężkie.
Czystek grecki najczęściej dostępny jest w sprzedaży jako susz. Parzy się z niego herbatę, którą najlepiej pić codziennie. Jednorazowe wypicie naparu nie da efektów. Efekty mogą być odczuwalne już po tygodniu, częściej po miesiącu, zaleca się jednak przyjmować go regularnie.

Problemem, z jakim boryka się mój mąż odkąd go poznałam jest powiększona prostata. Jest to dosyć kłopotliwe, bo w nocy bardzo często musi wstawać do toalety, przez co potem jest bardzo niewyspany. W tym całym wstawaniu jeszcze nie byłoby niczego złego, gdyby nie to, że przy okazji budzi też mnie. Przez to i ja jestem niewyspana, co powoduje ogromne rozdrażnienie, które towarzyszy mi przez cały dzień. Powiększona prostata mojego męża spędza sen z powiek nie tylko jemu, ale całej naszej rodzinie. I to dosłownie! To już dawno przestał być tylko i wyłącznie jego problem. Teraz wszyscy przez to cierpimy i nie wiem za bardzo co z tym zrobić. Nie chcę, żeby moje małżeństwo się rozpadło przez coś tak głupiego, jak powiększona prostata mojego męża. Pytałam o to wszystkie koleżanki i mówiły, że ich mężczyźni nie mają takiego problemu. Kilka z nich wspomniało, że to tylko i wyłącznie moja wina, bo postanowiłam związać się ze starszym od siebie facetem. Ale przecież mój mąż jest ode mnie starszy tylko pięć lat, to nie może robić aż takiej różnicy! Tak naprawdę to wydaje mi się, że problemem mężów moich koleżanek też jest powiększona prostata, ale żadna z nich nie chciała mi się do tego przyznać. Jestem niemal pewna, że tak było. W każdym razie muszę coś zrobić z tym schorzeniem, bo moje małżeństwo niedługo się rozpadnie. Już od kilku miesięcy wisi na włosku i to wszystko wina tego, że męża męczy powiększona prostata! Co gorsza, on bardzo nie lubi lekarzy. Przynajmniej twierdzi, że ich nie lubi, a moim zdaniem po prostu się ich boi. Jest przerażony jak ma iść do dentysty, więc co dopiero jakbym go zapisała do urologa. Cóż, tak czy siak chyba nie zostało mi nic innego. Zastanawiam się tylko jak to zrobić: czy powinnam powiedzieć mu zanim zapiszę go do lekarza, czy dopiero potem. Z jednej strony najlepiej postawić go przed faktem dokonanym, ale z drugiej boję się, że się na mnie rozzłości, co tylko pogorszy nasze relacje. Naprawdę nie mam bladego pojęcia co zrobić w takiej sytuacji.

Wczoraj dzwoniła do mnie ciocia z Wrocławia. To osoba, z którą uwielbiam spędzać czas. Kiedy się z nią spotykam, zawsze jest wesoło i zabawnie. Można powiedzieć, że ciocia to taka dusza towarzystwa, choć ma już około sześćdziesięciu lat. Trzeba to sobie powiedzieć jasno — w pewnych kwestiach jednak wiek nie gra roli. Nic dziwnego, że się bardzo ucieszyłam na wiadomość, że za tydzień przyjedzie nas odwiedzić. Tydzień w pracy niezmiernie się dłużył, a ja odliczałam dni do wizyty Marysi. Nareszcie po weekendzie nadszedł dzień przyjazdu cioci. Z tej okazji wzięłam w pracy wolne, by spędzić z nią te dni i wyszłam po nią na dworzec autobusowy. Ostatni raz widziałam ją rok temu, a kiedy ją zobaczyłam, wysiadającą z autobusu, wyglądała tak samo, jak wtedy. Nic się nie zmieniła, nadal radosna i pełna wigoru. Nawet doskwierający jej ból reumatoidalny jej nie przeszkadza, gdyż stosuje wysoce skuteczną maść na reumatyzm. Przytuliłyśmy się na powitanie i zawiozłam ją do swojego domu, by rozpakowała swoje rzeczy oraz trochę odpoczęła. Na jej przyjazd upiekłam jej ulubione ciasto czekoladowe i ugotowałam zupę ogórkową. Kiedy zjadła, wręczyła mi mały pakunek, a w nim cudowny prezent — wieczne pióro do moich zapisków. Wiedziała, że mi się spodoba, tak dobrze mnie zna. Naszym rozmowom nie było końca, nawet nie wiem, kiedy nastała noc. Poszłyśmy spać, by się zregenerować, ponieważ jutro czekała nas wycieczka w góry. Jestem taka dumna z cioci, że pomimo swojego wieku, ma naprawdę świetną kondycję. Doskonale zdaje sobie sprawę, że musi ćwiczyć, by zachować sprawność, a to przynosi efekty. Na trasie ani przez chwilę nie musiałam na nią czekać, szłyśmy równo ramię w ramię. Podczas wędrówki ciocia opowiadała mi niezwykle ciekawe anegdoty z życia naszej rodziny, o których nie miałam pojęcia. Jak zwykle było dużo pytań, śmiechu i zabawy. Kiedy dotarłyśmy do schroniska, uświadomiłam sobie, że to wielkie szczęście, że mam kogoś takiego jak ona. Jesteśmy sobie bardzo bliskie i mam nadzieję, że przed nami jeszcze wiele takich wędrówek.